است و هيچ يك از نسخ كتاب ما چنين تصديرى ندارد - رابعا كنوز المعزّمين شيخ را خود صاحب كشف الظّنون نام برده و دربارهء آن توضيح داده است ، با اين حال تكرارش در ذيل و مستدركات هيچ علّت و سببى نخواهد داشت . ضمنا يادآور مىشويم كه نام رسالهء حاضر در همه نسخ كنوز المعزّمين است غير از يك نسخهء تازه كه بسهو كاتب كنز المعزّمين بصيغهء مفرد كنوز نوشته شده است . آمديم بر سر وجوه محتملهء ديگر دربارهء جزو دوم اسم كتاب كه پيش وعده داديم : بعضى آن را با غين معجمهء ساكن و راء مهملهء مخفّف مكسور يعنى ( المغرمين ) بصيغهء جمع سالم اسم فاعل از باب افعال به وزن منعم و مفلس يا با فتح راء بصيغهء اسم مفعول از همان باب به وزن ملزم و محكم . و برخى هم با غين و راء مشدّد مكسور يا مفتوح بصيغهء اسم فاعل از باب تفعيل هموزن معلّم و محصّل ، يا اسم مفعول اين باب هموزن مكرّم و معظّم ، توهّم كرده‌اند از مادّهء غرامت بمعنى تاوان . اغرام باب افعال و تغريم باب تفعيل هر دو بيك معنى است ، گويند ( اغرمه الدّين ) يا ( غرّمه الدّين ) بصيغهء فعل معلوم متعدّى بنفس يعنى او را ملزم بگزاردن وام و دادن تاوان كرد - پس مغرم و مغرّم بصيغهء اسم فاعل از هر دو باب بمعنى كسى است كه ديگرى را باداى دين و غرامت وادار كند ، و مغرم و مغرّم بصيغهء اسم مفعول كسى است كه ملزم بپرداختن وام و تاوان شده باشد . فعل اغرم صيغهء مجهول باب افعال مرادف ( أولع )